De omgeving


| Natuur & landschap | Flora & Fauna| Eten & Drinken | Cultuur & tradities | Klozem | Bezienswaardigheden |


Natuur & Landschap

Schiermonnikoog is een bijzonder boeiend stukje Nederland. Met zijn lengte van 16 kilometer en breedt van 4 kilometer is het het meest noordelijke en het kleinst bewoonde Waddeneiland van Nederland. Het eiland telt ca. 1000 inwoners.

Het enige dorp, dat ook Schiermonnikoog heet, is in 1760 gebouwd. In datzelfde jaar werd het oude Dorp, dat meer westelijk lag, door de zee weggespoeld. De eerst bekende bewoners waren de monniken van het Cisterciënzer klooster Claerkamp uit het Friese Rinsumageest. De naam Schiermonnikoog is dan ook aan deze monniken ontleend: "Schier" betekent grijs, de kleur van hun pijen, "oog" betekent eiland.

Het grootste deel van dit veelzijdige eiland is natuurgebied en is een van de weinige gebieden waar nog spontane duinvorming plaatsvindt. Een gevarieerd landschap van duinen, bos, strand, kwelder en polder, met een prachtige plantengroei en een rijke vogelstand. De helft van alle planten en bloemen vermeld in de "Nederlandse Flora" is op Schiermonnikoog te vinden.

Nationaal park

In 1989 is een groot deel van het eiland aangewezen als Nationaal Park, met als doel de natuurgebieden zo goed mogelijk in stand te houden en de mens kennis te laten nemen van de waarden van dit gebied. Het Bezoekerscentrum "De Oude Centrale" (Torenstreek 20) is het centrum van voorlichting van het Nationaal Park Schiermonnikoog.

Het grootste gedeelte van dit veelzijdige eiland is natuurgebied, men vindt er zowel duinen, stranden, bossen, wad en een polder: De rust en de stilte hoeven er dan ook niet gezocht te worden. In juli 1989 volgde de definitieve aanwijzing als Nationaal Park Een Nationaal Park is een aaneengesloten natuurgebied van tenminste 1000 hectare, met bijzondere natuur en een uniek planten- en dierenleven. Doel is de instandhoudingen of ontwikkeling van de ecologische, landschappelijke en cultuurhistorische waarden. Daarnaast moeten er voldoende mogelijkheden zijn voor natuurvoorlichting, educatie en recreatie. Ten slotte is er extra ruimte voor wetenschappelijk onderzoek De eigenaren/beheerders en bestuurders van een Nationaal Park zijn vertegenwoordigd in een overlegorgaan. Het Nationaal Park Schiermonnikoog is ca. 5400 hectare groot Sinds mei 1989 zijn de natuurgebieden van het Nationaal Park in beheer bij de Vereniging Natuurmonumenten. De duinen die een functie hebben als zeewering worden beheerd door Rijkswaterstaat Buiten het Nationaal Park vallen de bebouwde kom, Bancks Polder en het duingebied ten noorden van het dorp, met de ijsbaan, het kampeerterrein en de Berkenplas.

De Berkenplas

De Berkenplas is een zoetwatermeertje oostelijk van het dorp, ontstaan door zandwinning ten behoeve van de verbetering en herstel van de, door een dijkdoorbraak in 1962, beschadigde Waddenzeedijk.

De Berkenplas is gelegen te midden van de natuur en is nu een zoetwater recreatieplas (met goed zwemwater), met een mooi speelstrand, omzoomd door bos en duin.

Strand

Het Noordzeestrand van Schiermonnikoog is een van de breedste stranden van Europa. De zee voor de kust van het eiland, de 'onderwater delta', is ondiep. De zandbanken die daar ontstaan, verplaatsen zich in de richting van het eiland en groeien vast aan het strand, dat zo nog breder wordt. Afhankelijk van de kracht en de richting van de wind is langs de waterlijn van alles te vinden: schelpen, goudkammetjes, wieren en soms zelfs zeesterren.

Duinen

De begroeiing van de duinen is afhankelijk van hun ouderdom. In de loop van de tijd neemt de hoeveelheid kalk in een duin af en verdwijnt de invloed van zout water. Een begroeiing van biestarwegras en helm in de jongste duinen verandert langzamerhand naar dichte struwelen van vlier, kamperfoelie en meidoorn in de oudere duinen.

Kwelder

De kwelder is het deel van het eiland wat af en toe nog door zeewater wordt overspoeld. De planten die er groeien moeten daarom goed tegen zout water kunnen. Op de hogere delen groeien zeeaster, lamsoor, zeealsem en rood zwenkgras. Op de lagere delen, die vaker worden overspoeld, groeien planten als zeekraal en slijkgras.

Polder

In 1860 liet de toenmalige eigenaar van het eiland Mr. J.E. Banck een dijk aanleggen, in waardoor de zogenoemde Banckspolder is ontstaan. Deze polder is een voorbeeld van een voormalige kwelder: Door de aanleg van de zeedijk is dit gebied zoet geworden en geschikt voor landbouw.


Webdesign by Webadvies